در بحث مدیریت تولیدمثل، تشخیص دقیق و سریع آبستنی ازنقطه‌نظر حصول و حفظ حداکثر بازدهی در تولیدمثل حائز اهمیت می‌باشد. تأخیر در تشخیص آبستنی موجب افزایش روزهای باز و فاصله گوساله‌زایی می‌شود که پرورش را غیراقتصادی خواهد کرد. مدیریت تولیدمثل یکی از مهم‌ترین اجزای مدیریت در گاوداری‌ها و مهم‌ترین بخش برنامه‌های تشخیص آبستنی در گاوها و تلیسه‌ها می‌باشد. درزمینه تشخیص آبستنی روش‌ها و مطالعات زیادی انجام گرفته است و تاکنون از روش‌های اندازه‌گیری هورمونی، پروتئین‌های سرمی و بررسی از مسیر راست‌روده و همچنین سونوگرافی استفاده شده است. بااین‌حال اغلب این روش‌ها، دقت و سرعت مورد نیاز را ندارند و مطالعات در این زمینه همچنان ادامه دارد. متداول‌ترین روش برای تشخیص آبستنی، آزمون راست‌روده است. در سال ۱۹۸۰ روش سونوگرافی برای استفاده در تشخیص آبستنی دام‌های اهلی ابداع شد. این روش قادر به تعیین حیات رویان با استفاده از ضربان قلب در فاصله ۳۲ تا ۳۴ روز بعد از تلقیح می‌باشد. با وجود اینکه استفاده از روش اولتراسونیک دقت بالا و قابلیت تشخیص در فاصله زمانی نسبتاً کوتاه بعد از آبستنی را دارد، ولی در مقایسه با روش رکتال، نیاز به هزینه بالا و زمان زیاد برای مانیتورینگ دارد همچنین درک و تفسیر نتایج، این روش را تخصصی و نیازمند افراد متخصص نموده است که از معایب دیگر این روش به شمار می‌رود. همچنین اخیراً محققان به افزایش ۳ تا ۵ درصدی خطر مرگ‌ومیر اولیه رویان در گاوهای سونوگرافی شده اشاره کرده‌اند ضمناً هزینه هر سونوگرافی به ازای هر دام در روز ۱۷۰۰۰۰ ریال می‌باشد و همچنین هزینه محاسبه‌شده به ازای هرروز باز تا ۱۲۰ روز بعد از زایش ۳۵۰۰۰ ریال و برای روزهای بعد از ۱۲۰ روزگی تا بیش از ۶۰۰۰۰ ریال افزایش می‌یابد که تأثیر اقتصادی زیادی بر رقابت‌پذیری و سودآوری مجموعه‌های پرورشی با مقیاس بزرگ دارد. استفاده از سایر روش‌ها مثل اندازه‌گیری غلظت پروژسترون در شیر و خون نیز در فاصله زمانی ۲۱ تا ۲۴ روز بعد از تلقیح می‌تواند روش مؤثری باشد. بااین‌حال در برخی موارد غلظت پروژسترون در اواسط دوره فحلی بالا است درحالی‌که دام آبستن نیست. همچنین بالا ماندن غلظت پروژسترون در دامی که بعد از آبستنی دچار مرگ‌ومیر اولیه رویان شده نیز سبب عدم اطمینان نسبت به نتایج روش هورمونی شده است تا جایی که مطالعات دقت این روش را تنها ۸۰ درصد تعیین کرده‌اند. همچنین تأمین کیت‌های گاوی بسیار پرهزینه هستند. امروزه روش‌هایی از قبیل ارزیابی پروتئین خاص آبستنی (PAP) با استفاده از آزمون‌های الایزا (ELISA) و رادیو ایمونو اسی (RIA) مورد بررسی و آزمون قرار گرفته است. بااین‌وجود این روش به‌عنوان یک شیوه متداول در تشخیص آبستنی مورد استفاده قرار نگرفته است. در شرایط فعلی که صنعت دامپروری کشور با سرعت هر چه بیشتر به‌سوی علمی شدن می‌شتابد، دستیابی به روش‌های شناسایی با دقت و سرعت بالا و همچنین فاصله زمانی و قیمت تمام‌شده بسیار کمتر از روش سونوگرافی، از نظر مدیریتی و جنبه اقتصادی اهمیت زیادی دارد، لذا این مجموعه‌ از دامپروری‌های بزرگ کشور در نظر دارد درزمینه “تشخیص آبستنی گاو با روش‌های نوین” با دارندگان این فناوری تعامل و همکاری نماید.