در حال حاضر دو دستگاه برج خنک‌کن (از نوع تر) متعلق به نیروگاه برق با توجه به شرایط کارکردی خود مجموعاً ۳۰۰ مترمکعب در ساعت (هر برج ۱۵۰ مترمکعب) آب خود را به‌صورت پساب به رودخانه برگشت می‌دهند. با توجه به هزینه بالای تأمین آب که در حال حاضر حدود ۴۴۰۰ ریال به ازای هر مترمکعب می‌باشد (حداقل نرخ فعلی آب‌بها که به‌صورت علی‌الحساب محاسبه می‌شود)، خروج این پساب باعث هزینه‌ای قریب به 12/۰۰۰/۰۰۰/000 ریال به‌صورت سالانه می‌گردد. هرچند این آب به‌ صورت تقریباً خنثی است اما در هر صورت آب صنعتی تلقی می‌شود و لذا به این وضعیت بایستی نگرانی‌های زیست‌محیطی را نیز اضافه کرد. تا به‌حال گزارش مکتوب و مستندی در خصوص راه‌حل این مشکل در کشور مشاهده نشده است بنابراین با توجه به اینکه حدود ۸۰ درصد آب صنایع در نیروگاه‌ها و عمدتاً در برج‌های خنک‌کن مصرف می‌شود و هدر رفت ناشی از سرریز این برج حدود ۴۰% هدر رفت آب از برج خنک‌کن می‌باشد و با توجه به کمبود شدید منابع آبی کشور، پروژه دارای اهمیت راهبردی در بعد ملی می‌باشد. با توجه به استانداردها و دستورالعمل‌های این نیروگاه و صنعت برق، باید آب مذکور به نحوی احیا شود که باعث به هم خوردگی رژیم شیمیایی آب نگردد. در غیر این صورت نرخ رسوب‌گذاری و یا خوردگی در تجهیزات خنک و خود برج خنک‌کن به‌صورت حاد و نامطلوبی بالا خواهد رفت. لذا استفاده از استانداردهای صنعت برق، دستورالعمل‌های سازنده نیروگاه و مرور کارهای پژوهشی و عملیاتی صورت گرفته در داخل کشور و سایر نقاط جهان ضروری می‌باشد. لازم به ذکر است سیکل تغلیظ برج می‌تواند ماکزیمم تا حد ۵۰۰۰ میکروزیمنس بر سانتیمتر می‌باشد. با توجه به تغییرات رژیم شیمیایی آب رودخانه، دمای هوا و سایر شرایط اقلیمی شرکتی که مقرر است فعالیت احیای پساب را انجام دهد مکلف به آنالیز پساب و بررسی سوابق قبلی آنالیز شیمیایی پساب خروجی برج می‌باشد تا بتواند بر مبنای آن طرح خود را ارائه نماید.