درصورتی‌که گل حفاری و پسماندهای ناشی از آن به‌درستی مدیریت نشوند، علاوه بر تحمیل هزینه‌های سنگین، منابع آلودگی بالایی نیز در محل حفاری ایجاد خواهد شد. بخشی از مدیریت پسماند در عملیات حفاری به کنترل جامدات اختصاص دارد. جامدات و کَنده‌های حفاري در حفاري چاه‌های نفت و گاز، مشكلات عدیده‌ای را براي عمليات حفاري و محیط‌زیست ايجاد می‌نماید. استفاده از سیستم‌های کنترل جامدات یک روش مؤثر در جداسازی گل حفاری از کنده‌های حفاری می‌باشد. سيستم كنترل جامدات به‌عنوان مهم‌ترین بخش در مديريت پسماند حفاري مطرح می‌باشد که تأثیر مستقیمی بر کیفیت عملیات حفاری، جلوگیری از آثار مخرب زیست‌محیطی، افزایش سرعت حفاری و کاهش هزینه‌ها دارد، لذا لزوم توجه به اين بخش از اهميت زيادي برخوردار است.

در گذشته در صنعت حفاری نفت و گاز برای جداسازی کنده‌های حفاری، از گودال‌های سرباز و بزرگی استفاده می‌شد و به ذرات جامد این امکان داده می‌شد که جامدات به‌صورت طبیعی ته‌نشین شوند و گل تمیز جهت استفاده مجدد مورد استفاده قرار می‌گرفت. در دهه 1930 استفاده از الک‌های لرزان که برگرفته از عملیات اکتشاف معادن بود در کنترل جامدات صنعت نفت و گاز مورد استفاده قرار گرفت و تا به امروز نیز به‌عنوان اولین جزء از سیستم کنترل ذرات حفاری استفاده می‌شود.

یکی از مهم‌ترین تجهیزات در سیستم كنترل جامدات حفاری، توری‌های الک لرزان می‌باشد. درصورتی‌که این توری‌ها عملکرد نامناسبی داشته باشند، می‌توانند منجر به توقف عملیات حفاری گردند.

الك لرزان یا Shale shaker دستگاهی است که با ایجاد ارتعاش، باعث غربال گل حفاری می‌شود این روند به‌وسیله توری‌های لرزانی انجام می‌پذیرد که در دستگاه Shale shaker نصب می‌گردد. الک‌های مرتعش، کنده‌های درشت‌تر را جدا می‌کنند.