شرکت توزیع برق مشترکین پرمصرف، خصوصاً صنعتی را مجاب به استفاده از خازن جهت کاهش بار راکتیو می‌نمایند. اساساً خازن‌ها تولیدکننده بار راکتیو می‌باشند و زمانی که در مدار قرار می‌گیرند، موجب می‌شوند بار راکتیو به‌جای اینکه از شبکه توزیع کشیده شود، در داخل مجموعه تولید و مصرف شود، بنابراین خازن‌ها با تولید بار راکتیو قادرند ضریب توان را افزایش دهند و موجب بی‌نیازی به بار راکتیو از شبکه توزیع شوند. معمولاً برای اصلاح ضریب توان از بانک خازنی با خازن‌های مثلث استفاده می‌شود. پایین‌بودن عمر مفید این نوع خازن‌ها از یک‌سو و آسیب‌پذیری آن‌ها در مقابل کوچک‌ترین تغییرات ولتاژ و جریان هارمونیک از سوی دیگر موجب افزایش هزینه‌های تعمیر و نگهداری آن می‌شود، ضمن آنکه استفاده از بانک خازنی در مجاورت اینورتورها و سافت استارترها مشکل‌ساز می‌باشند و خازن‌ها در درازمدت به علت آسیب دیدن، خود مصرف‌کننده و موجب افزایش تلفات انرژی می‌شوند. به‌طورکلی مصرف‌کنندگان اکتیو (مقاومتی) با تبدیل انرژی الکتریکی به شکل دیگری از انرژی، انرژی الکتریکی را مصرف می‌کنند (مانند لامپ‌های رشته‌ای و بخاری‌های برقی و اجاق‌برقی و…). مصرف‌کنندگان راکتیو بجای مصرف انرژی الکتریکی آن را (در سلف) ذخیره می‌کنند و با کاهش یافتن روند تغذیه بار، انرژی ذخیره‌شده خود را به مدار داخلی بازمی‌گردانند (مانند خازن‌ها، موتورها، ترانسفورماتورهای القایی و…). توان راکتیو موجب افزایش یافتن جریان جاری بین منبع تغذیه و مصرف‌کنندگان می‌شود. بدین ترتیب توان ظاهری افزایش خواهد یافت. در شبکه‌های توزیع همیشه با پس‌افتِ (پس فاز) جریان نسبت به ولتاژ همراه هستیم که این امر با تولید بار راکتیو توأم است. لذا در تمامی مواقعِ بارگیری، بخشی از انرژی مصرفی به‌صورت بار راکتیو از چرخه مصرف خارج می‌شود. در سیم‌پیچ‌ها به علت خاصیت ذخیره‌سازی، انرژی الکتریکی به‌صورت میدان مغناطیسی همواره بین شبکه و سلف (سیم‌پیچ و موتور و …) ردوبدل می‌شود. سلف در یک‌چهارم تناوب زمانی اول، توان را ذخیره می‌کند و در یک‌چهارم تناوب زمانی دوم توان راکتیو را به شبکه پس می‌دهد (یعنی عدم مصرف انرژی)، زیرا توان داده‌شده به سلف با توان دریافت شده از آن برابر است؛ اما در عمل این اتفاق رخ نمی‌دهد، زیرا توان پس‌داده‌شده به شبکه امکان استفاده را برای مولد ایجاد نمی‌کند و از آنجایی‌که این توان قابل‌ استفاده نیست و در مسیر عبور تلف می‌شود، برای شبکه زیان‌های زیر را دارد:

1. اضافه شدن جریان منبع و درنتیجه نیاز به منابعِ توان‌های بیشتر
2. نیاز به سیم‌ها و کابل‌های با سطح مقطع بالاتر (این امر باعث افزایش هزینه‌ها می‌شود)
3. اتلاف انرژی در شبکه‌های توزیع به‌صورت حرارت (نتیجه این اتلاف توان، افزایش دمای سیم‌ها و کابل‌ها و کاهش ولتاژ مصرف‌کننده می‌باشد که این موضوع راندمان مصرف‌کننده را پایین می‌آورد).

برای انتقال انرژی راکتیو نیاز به کابل با سطح مقطع بزرگ‌تر، دکل‌های فشارقوی مقاوم‌تر و درنتیجه هزینه‌های مازاد هستیم، همچنین این امر افزایش تلفات الکتریکی و کاهش راندمان شبکه را نیز به همراه دارد. در مواردی مانند کاربردهای الکترونیک قدرت و متعادل‌سازی بارهای نامتعادل، حتی انتقال انرژی راکتیو هم کارساز نیست و باید این انرژی در محل تولید گردد. در این شرکت متقاضی، خازن‌های موجود به‌صورت مثلث می‌باشند و چون باهم ارتباط فازی دارند، موجب تخلیه خازن می‌شوند و می‌توان گفت خازن‌ها علاوه بر تولید و تزریق توان راکتیو، خود به‌عنوان مصرف‌کننده جریان برق عمل می‌کنند. به‌منظور جلوگیری از تحمیل تلفات خازن به شبکه معمولاً از رگلاتور جهت ورود و خروج خازن‌ها استفاده می‌شود. عدم تنظیم صحیح رگلاتور، عدم تناسب پله‌های خازنی، خرابی کنتاکتورهای خازنی در اثر ورود و خروج بی‌رویه خازن‌ها و پایین بودن عمر مفید خازن‌ها از دیگر معایب بانک خازنی می‌باشد. ضمناً برای راه‌اندازی موتورها با توان بالا باید از حالت ستاره و مثلث استفاده کرد. در این شرایط برای راه‌اندازی موتورها نهایتاً 8 ثانیه زمان موردنیاز است. در این حالت موتور جریانی تا 6 برابر جریان نامی آمپر می‌کشد و پس از 8 ثانیه به حالت نرمال می‌رسد این در حالی است که برای جلوگیری از ورود و خروج سریع خازن‌ها این زمان در رگلاتورها حداقل 20 ثانیه طراحی می‌شود و در عمل کلیه جریان‌های راه‌اندازی موتور بدون حضور خازن صورت می‌گیرند.