ضد حریق نمودن منسوجات، موکت و درب‌های ورودی

///ضد حریق نمودن منسوجات، موکت و درب‌های ورودی

معمولاً نمی­توان منسوجات را به‌طور صد در صد در برابر آتش مقاوم نمود مگر آنکه پارچه از الیاف شیشه‌ای یا الیاف آزبست (پنبه‌ نسوز) تهیه شده باشد. الیاف مختلف قابلیت اشتعال متفاوتی دارند، از الیاف بسیار آتش­گیر مانند سلولز گرفته تا برخی از الیاف مصنوعی که ذاتاً ضد آتش هستند. بنابراین پارچه­های تهیه‌شده از الیاف طبیعی نظیر پنبه و کتان بدون انجام فرایند تکمیلی، به‌آسانی و با سرعت بسیار زیادی آتش می­گیرند. فرآیند تکمیلی ضد آتش یا کندسوز، فرآیندی است که مقاومت پارچه را نسبت به اشتعال افزایش می­دهد. ترکیبات ضد آتش (کندسوز)، به‌منظور کاهش ایجاد احتراق و یا کاهش نفوذ شعله به درون ماده مورد استفاده قرار می­گیرند. معمولاً به دو روش فیزیکی و شیمیایی پارچه را کند سوز یا ضد حریق می­کنند. سامانه­های کندسوز، به روش فیزیکی از طریق خنک کردن، ایجاد لایه­های محافظ و یا رقیق کردن گازهای سوختنی و در روش شیمیایی با واکنش در فاز گازی یا متراکم عمل می­نمایند. همچنین می­توان از مواد تشکیل دهنده نانو مواد که نقش کند سوز کننده و ضد حریق کننده را دارند مانند نمک­های آلومینیوم، بور، ازت، برم و یا ترکیبات فسفردار، مواد آلی کلردار مانند پارافین کلردار، پلی‌وینیل کلراید، پلی وینیل کلراید کلرینه شده و اکسید آنتیمون استفاده نمود. این امر باعث می‌شود منسوج دیرتر آتش ‌گیرد و سرعت انتقال آتش کاهش یابد و فرصت بیشتری نیز برای مهار آتش فراهم گردد.

جهت بهبود خواص حرارتی منسوجات و پلیمرها از دو روش استفاده می­شود. در روش اول، در فرآیند سنتز و تولید، تغییراتی داده می­شود تا خصوصیات موردنظر ایجاد گردد و در روش دوم پس از تولید، روش­های تکمیلی در این جهت بکار می­روند. در مورد منسوجاتی که دارای کاربرد عادی و معمول هستند غالباً از روش دوم استفاده می­گردد، زیرا مقرون‌به‌صرفه، ساده و کاملاً کارا می‌باشد. از سوی دیگر این روش­ها تأثیر کمتری بر سایر خواص منسوج داشته و همراه با بسیاری از فرآیندهای تکمیلی انجام می‌گیرد که به‌طورمعمول بر روی این بسترها قابل‌اعمال هستند. در فرآیندهای تکمیلی از موادی جهت لایه نشانی و تغییر ساختار سطح منسوج استفاده می­گردد. این مواد نه با هدف ایجاد یک خاصیت ضد شعله دائمی و ذاتی بلکه تنها در جهت کاهش سرعت گسترش شعله، به تأخیر انداختن اشتعال، کاهش حرارت ایجادی در اثر اشتعال و درنهایت کاهش خسارات ناشی از مواجهه با شعله­ها و حرارت­های با دمای بالا مورداستفاده قرار می­گیرند. زیرا ایجاد خاصیت ضد شعله کامل در یک بستر نیازمند ایجاد تغییراتی ساختاری در آن است که این مسئله با طبیعت الیاف طبیعی و مصنوعی مرسوم سازگار نیست. طبیعت این مواد و ساختار زنجیره­های مولکولی در آن­ها به‌گونه‌ای است که با اعمال هرگونه حرارت و دمایی بیش از ۳۰۰ درجه سانتی‌گراد دچار تغییراتی برگشت‌ناپذیر و تخریبی می­گردند. ازاین‌رو برای ایجاد چنین خاصیتی لازم است که گروه­هایی با خاصیت مقاومت در برابر شعله را به آن­ها افزود که این روش بسیار پرهزینه بوده و بر پیچیدگی کار نیز می­افزاید از طرفی بر سایر خواص محصول نیز می­تواند تأثیرگذار باشد و این در حالی است که در بسیار از کاربردها نیاز به صرف چنین هزینه­ای برای رسیدن به خواص ذاتی نیست زیرا از طریق انجام تکمیل­های مناسب، با صرف هزینه و انرژی کمتر می­توان به چنین خواصی در حد مطلوب و موردقبول دست‌یافت.

مقاوم­های حرارتی، مواد شیمیایی هستند که به مواد قابل اشتعال افزوده‌شده و آن‌ها را در مقابل شعله مقاوم‌تر می‌نمایند و خطر آتش‌سوزی را در صورت تماس با منابع حرارتی کوچک مثل جرقه یا سیگار کاهش می­دهند. این مواد درصورتی‌که در کنار یک ماده شعله­ور قرار گیرند سرعت احتراق را کاهش داده و اغلب از انتشار آتش جلوگیری می­نمایند.

برخی فرایندهای تکمیلی عبارت‌اند از:

ترکیبات هالوژنه: مکانیزم عمل این ترکیبات، سرکوب واکنش­های رادیکال در ناحیه شعله است. آن­ها به شکل­های مختلفی مانند: مایع، پودر و یا قرص در دسترس هستند. این ترکیبات از طریق تشکیل رادیکال­های هالوژن در فاز گاز جهت از بین بردن اکسیژن آزاد عمل می­نمایند و در فرآیند احتراق وقفه ایجاد می­کنند. بااین‌حال به علت وجود مشکلات زیست‌محیطی توسعه این ترکیبات محدود شده است. این مسئله مهم‌ترین عیب این ترکیبات است. چنانکه امروزه استفاده از بسیاری از این ترکیبات توسط دولت­ها ممنوع اعلام شده است.

ترکیبات فسفری: امروزه این ترکیبات مهم‌ترین نوع از بازدارنده‌های شعله را جهت به‌کارگیری در فرآیندهای تکمیلی بر روی بسترهای منسوج تشکیل می­دهند. در دهه­های اخیر، به دنبال مشکلات زیست‌محیطی ناشی از ترکیبات هالوژنه که موجب ممنوع شدن به‌کارگیری این ترکیبات شده بود، ترکیبات فسفری گسترش فراوانی یافت و به سبب عمل نمودن در هر دو فاز گازی و متراکم در فرایندهای ضد شعله کارایی بالایی را از خود نشان می‌دهند.  این ترکیبات همچنین دارای قیمت مناسبی هستند که کاربرد آن­ها را در صنایع مقرون‌به‌صرفه می­نماید.

مقاوم کننده­های حرارتی در حین فرآیند سوختن از طریق تشکیل یک لایه حفاظتی کربونیزه شده با هدایت حرارتی پایین، شار انتقال حرارت را در جریان احتراق کاهش می­دهند. همچنین تشکیل این لایه مانع از خروج مواد فرار تولیدی در اثر اشتعال می­گردد که جلوگیری از کاهش جرم بستر را به دنبال دارد. تشکیل این لایه در حضور ترکیبات فسفری بهبود قابل‌توجهی می‌یابد. این لایه عایق حرارت بوده و مانع نفوذ شعله به بخش­های درونی­تر و گسترش آن به سایر نواحی می­گردد. در جریان احتراق و تجزیه این ترکیبات مواد پلی فسفریک آزاد می­شود که به‌صورت مانعی شیشه­ای عمل می­نمایند. ایجاد ترکیبات پلی فسفریک در جریان احتراق با گرفتن آب بستر روند تشکیل char را مطابق با شکل زیر بهبود می‌بخشند.

تشکیل لایه زغالی محافظ عایق حرارتی و ممانعت آن از خروج مواد فرار

نانو ساختارهای معدنی: در حوزه بازدارنده­های شعله، نانوذرات به سه شکل مورد استفاده قرارگرفته‌اند:۱) به‌کارگیری آن­ها درون الیاف مصنوعی ۲) استفاده از آن­ها در پشت پوشش دهی­های سنتی (back coating) 3) پوشش­های نانوذره‌ای.

مسئله مهمی که در مورد نانو ذرات بکار رفته جهت بازدارندگی شعله، لازم است در نظر گرفته شود این است که این ترکیبات همانند ترکیبات معدنی به‌تنهایی قادر به ایجاد یک خاصیت بازدارنده شعله کامل نیستند و برای آنکه بتوان بازده خوبی از این ترکیبات گرفت باید در کنار سایر ترکیبات بازدارنده شیمیایی بکار گرفته شوند. به عبارتی این ترکیبات به‌عنوان یک عامل با اثر هم‌افزایی در کنار سایر ترکیبات بکار گرفته می­شوند. این مسئله با نگاهی به‌تمامی پژوهش­های صورت گرفته بر روی این ساختارها قابل‌مشاهده است. در هیچ مطالعه­ای این ترکیبات نانوذره­ای به‌تنهایی برای رسیدن به خواص بازدارندگی شعله بکار نمی­روند.

معمولاً نمی­توان منسوجات را به‌طور صد در صد در برابر آتش مقاوم نمود مگر آنکه پارچه از الیاف شیشه‌ای یا الیاف آزبست (پنبه‌ نسوز) تهیه شده باشد. الیاف مختلف قابلیت اشتعال متفاوتی دارند، از الیاف بسیار آتش­گیر مانند سلولز گرفته تا برخی از الیاف مصنوعی که ذاتاً ضد آتش هستند. بنابراین پارچه­های تهیه‌شده از الیاف طبیعی نظیر پنبه و کتان بدون انجام فرایند تکمیلی، به‌آسانی و با سرعت بسیار زیادی آتش می­گیرند. فرآیند تکمیلی ضد آتش یا کندسوز، فرآیندی است که مقاومت پارچه را نسبت به اشتعال افزایش می­دهد. ترکیبات ضد آتش (کندسوز)، به‌منظور کاهش ایجاد احتراق و یا کاهش نفوذ شعله به درون ماده مورد استفاده قرار می­گیرند. معمولاً به دو روش فیزیکی و شیمیایی پارچه را کند سوز یا ضد حریق می­کنند. سامانه­های کندسوز، به روش فیزیکی از طریق خنک کردن، ایجاد لایه­های محافظ و یا رقیق کردن گازهای سوختنی و در روش شیمیایی با واکنش در فاز گازی یا متراکم عمل می­نمایند. همچنین می­توان از مواد تشکیل دهنده نانو مواد که نقش کند سوز کننده و ضد حریق کننده را دارند مانند نمک­های آلومینیوم، بور، ازت، برم و یا ترکیبات فسفردار، مواد آلی کلردار مانند پارافین کلردار، پلی‌وینیل کلراید، پلی وینیل کلراید کلرینه شده و اکسید آنتیمون استفاده نمود. این امر باعث می‌شود منسوج دیرتر آتش ‌گیرد و سرعت انتقال آتش کاهش یابد و فرصت بیشتری نیز برای مهار آتش فراهم گردد.

در مورد درب‌های ضد حریق نیز باید اشاره داشت که این درب‌ها جزئی بسیار مهم از مبحث ایمنی حریق در یک ساختمان می‌باشند. هدف از استفاده از این نوع درب‌ها متوقف کردن یا کاهش روند گسترش حریق و دود در یک ساختمان و ایجاد فرصت برای ساکنان جهت تخلیه آن و همچنین برای محافظت از سازه و اجزای ساختمان می‌باشد. این درب‌ها که در پاگرد پله اضطراری ساختمان‌ها نصب می‌شوند وظیفه محافظت از ساکنین در زمان آتش‌سوزی را دارند. در ساختار داخلی درب‌های ضد حریق از پشم سنگ نسوز به‌عنوان عایق حرارتی استفاده شده و می‌توانند تا مدت‌ها پس از آتش‌سوزی از ورود آتش و دود به پله‌های اضطراری جلوگیری نمایند.

ازآنجایی‌که حادثه غیرمترقبه همیشه و همه‌جا در کمین است و با کمی بی‌دقتی یا غفلت ممکن است باعث به وجود آمدن خساراتی جبران‌ناپذیر شود، لزوم وجود منسوجات، موکت و درب‌های ضد حریق از اهمیت ویژه­ای برخوردار است و این موضوع در مراکز عمومی و خدماتی اهمیتی دوچندان می­یابد. لذا این شرکت بزرگ خدماتی در نظر دارد در زمینه ضد حریق نمودن منسوجات، موکت و درب‌های ورودی با دارندگان این فناوری تعامل و همکاری نماید.

  • کاهش درجه حرارت آتش به‌وسیله‌ی مواد جاذب‌ رطوبت؛ مثلاً استفاده از نمک‌های معدنی
  • پوشاندن کالا با یک ماده‌ی غیرقابل اشتعال
  • تولید خاکستر غیرقابل اشتعال در اثر ترکیب ماده با کالا
  • آزاد شدن گاز خاموش‌کننده‌‌ی آتش در اثر سوختن الیاف
  • تغییر تجزیه‌ی شیمیایی الیاف در اثر حرارت به‌طوری‌که پس از تجزیه قابلیت اشتعال کمتری داشته باشد
  • استفاده از مواد کند کننده سرعت آتش روی کالا
  • نداشتن اثر معکوس بر روی خواص فیزیکی منسوج
  • حفظ زیبایی‌ها و خواص فیزیولوژیکی منسوج
  • متداول بودن مواد مورداستفاده
  • مقاوم بودن محصول در برابر شستشو­ها و خشک­کن­های خانگی و خشک‌شویی
  • سهولت در نگهداری و نظافت
  • افزایش ایمنی
  • عدم اشتعال و یا کاهش طول شعله در اثر سوختن

مقاومت درب‌ها در برابر حریق طبق استاندارد NFP

  • استفاده از مواد گران‌قیمت و با طول عمر پائین (حداقل در طول یک سال پاسخگوی این مشکل باشد و نیاز به تعویض و پخش مکرر نداشته باشد.)
  • ایجاد تغییرات کلی در چیدمان مکان مورد نظر
  • پیچیدگی در فرایند اجرا

نوع همکاری مطلوب :

ü      خرید تضمینی محصول

 

ü      مشارکت در تولید

فراخوان

کلیه فناوران، شرکت های دانش بنیان، دانشگاه ها، پژوهشگاه ها و سایر شخصیت های حقیقی و حقوقی فعال در این زمینه می توانند پیشنهادهای خود را از طریق سایت یا پست الکترونیک Proposal@boomerangtt.com ارسال نمایند. همچنین به منظور کسب اطلاعات بیشتر با شماره های ۰۲۱۸۸۳۹۸۵۶۳ – ۰۲۱۸۸۳۹۸۵۴۳ تماس حاصل فرمائید.

هیچ دیدگاهی موجود نیست.

نظر خود را بگذارید

Your email address will not be published.

این را به اشتراک بگذارید