خطرات نگاه درون‌گرا به نوآوری

//خطرات نگاه درون‌گرا به نوآوری

بسیاری از شرکت‌ها به طور سنتی دارای نگاهی درون‌گرا به نوآوری هستند. اما همین نگاه بسته به جهان در بستر تحولات شدید و شتابان محیط کسب‌وکار امروزی به شدت خطرناک می‌شود. در بسیاری از صنایع روز به روز بر پیچیدگی قابلیت‌های محصولات و فناوری‌های به کار رفته در آنها افزوده شده و به همین دلیل، دانش و مهارت‌های لازم برای طراحی و توسعه محصولات و خدمات جدید بسیار متنوع‌تر شده‌اند. نوآوری در چنین محصولات و خدماتی نه تنها نیازمند تسلط بر دانش و مهارت‌های متنوع‌تری است، بلکه نیازمند پیوند دادن این بنیان‌های دانشی جدا از هم است. این کار را در درون چهاردیواری شرکت‌ها هر چند هم که بزرگ باشند، نمی‌‌توان انجام داد.

آشکار است که سرازیر کردن پول بیشتر به موتور نوآوری درونی، راه خوبی برای برخورد با این بحران نوآوری نیست. تلاش بیشتر در جهت همان کارهای قبلی فقط می‌تواند به بهبودهای تدریجی بیانجامد. اما راه برون‌رفت از این بحران، افزایش چشمگیر در دامنه و سرعت نوآوری‌های شرکت است. تنها چنین افزایشی می‌تواند خروجی نوآوری شرکت را دو یا چندبرابر کند. اما شرکت‌ها برای افزایش شدید دامنه و سرعت ایده‌های نوآورانه، باید افق نوآوری خود را گسترده کرده و به دنبال ایده‌ها و فناوری‌های نوآورانه در خارج از شرکت بگردند.

شرکت کرفت را در نظر بگیرید. سود این شرکت تنها در فاصله سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ حدود ۲۴ درصد سقوط کرد. بنابراین دیگر خبری از رشد نبود و درآمد خالص هم از ۳٫۴۸ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۳ به ۲٫۶۳ میلیارد در سال ۲۰۰۵ رسیده بود. شرکتی که توانسته بود چندین محصول بسیار پرفروش به بازار بدهد اکنون تشنه ایده‌های نو بود. این شرکت چیزی از نظر زیرساخت‌های پژوهشی کم نداشت. در واحد پژوهش و توسعه کرفت هزاران پژوهشگر نخبه کار می‌کردند. اما پژوهش درون‌گرا کافی نبود. بنابراین تصمیم گرفت بیرون شرکت را به دنبال ایده‌های جدید جستجو کند. این شرکت از ایده‌های بیرونی مشتریانش یا هرکس که از وب‌سایتش بازدید می‌کند استقبال می‌کند. این ایده‌های بیرونی از طریق وب‌سایت شرکت تسلیم می‌شوند. شاید صاحب‌نظران بگویند که دعوت به ایده‌پردازی از راه وب‌سایت روش مناسبی نباشد، اما هیچکس در ضرورت برون‌نگری این شرکت شکی ندارد. محدودیت‌های نگاه درون‌نگر به نوآوری را به خوبی می‌توان در این تغییر جهت شرکت کرفت ملاحظه کرد. مری هابن، معاون مدیرعامل کرفت، می‌گوید: “در گذشته اگر کسی ایده‌ای می‌داد، می‌گفتیم خیلی ممنون اما نیازی نیست.”

نیاز به برون‌نگری مختص صنعت خاصی نیست. شرکت مرک، غول صنعت داروسازی، را در نظر بگیرید. مرک در گذشته سازمانی کاملاً درون‌گرا بود. اما بعد از چند نوبت شکست و کم‌رمق شدن خروجی‌های پژوهش و توسعه، در تغییر مسیری راهبردی به سراغ نوآوری‌های بیرونی رفت. این شرکت مشخصاً مشارکت با شرکت‌های کوچک‌تر با هدف نوآوری را در دستور کار قرار داد. پیتر کیم، مدیر پژوهش و توسعه مرک، صریحاً عنوان کرد که آزمایشگاه‌های خود شرکت توان تغذیه مناسب فرآیند توسعه محصول شرکت را برای آینده ندارند و به همین دلیل راه نوآوری مشارکتی و باز را در پیش گرفت. اگر چه سال‌ها طول می‌کشد تا نتایج این رویکرد جدید هویدا گردد اما این حرکت بخوبی پیش رفته است. در حالی که مرک در سال ۱۹۹۹ تنها ۱۰ مورد همکاری بیرونی داشت، در فاصله سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ به ۱۴۱ همکاری بیرونی وارد شد (یعنی حدود ۴۷ همکاری در سال). مرک تنها در سال ۲۰۰۵ حدود ۵۰۰۰ فرصت همکاری بیرونی را بررسی کرد.

برگرفته از کتاب مغز جهانی، نوشته ساتیش نامبیسان و ماهانبیر سانی

تنظیم : دکتر سید کامران باقری
#نوآوری_باز
#مرک
#کرفت
#آموزه‌های_نوآوری

هیچ دیدگاهی موجود نیست.

نظر خود را بگذارید

Your email address will not be published.

این را به اشتراک بگذارید